محمود نجم آبادى
142
تاريخ طب در ايران ( فارسى )
11 - انتقال بيمارى - ناپاكى آبها - تجزيه بيماران - موضوع انتقال بيمارى از آن مطالبى است كه در طى مرور به ونديداد و ساير كتب مذهبى مشاهده مىگردد كه ايرانيان باستان بدان توجه فوقالعاده داشتند . همچنين درباره پاكى آب معتقداتى داشته و هر آبى را پاك نمىدانستند . آن آبى را پاك مىدانستند كه از كثافات مصون باشد . چنان كه در فصل مربوط به بهداشت آب بيان شد ، در ونديداد آمده است كه اگر مرده سك يا انسان در آب راكد افتد ، آن آب نجس و چركين شود و شرائطى براى پاك شدن آب ذكر گرديده است ( فقرات سىام و سى و يكم و سى و دوم باب ششم ونديداد ) . همچنين در باب آب چاه و چشمه احكامى بوده كه به چه نحو بايد رفتار نمود تا آن آب پاك و قابل شرب باشد ، ما اين مطلب را در فصل مربوط به بهداشت آب متذكر گرديديم ( فقرات سى و سوم و سى و چهارم و سى و پنجم باب ششم ونديداد ) . در فصول مربوط به دفن مردگان و بهداشت زمين و آب و مسكن در اوستا مطالبى ذكر گرديده كه از همه آنها مستفاد مىشود كه بايد از انداختن آب دهان و اخلاط در آب و يا فضولات و كثافات و لاشه و مردار بر روى زمين اجتناب كرد كه اين امور باعث انتقال بيمارى مىگردند . اما درباره سرايت نجاست و ميكرب همانطور كه قبلا نيز مذكور افتاد ايرانيان اعتقاداتى غريب داشتند و اصولا روشنى و نور و درستى و پاكى از اركان مهم زندگى آنان بوده است . در ونديداد باب هفتم در فقرات دهم و يازدهم و دوازدهم و سيزدهم آمده